miércoles, 3 de junio de 2009
A MUSICA PARA O NOSO BLOG
Hola a todos e a todas somos Dani,Jose e Sergio.
Ímonos encargar da sección musical do noso blog.
Non estamos moi seguros da música que imos poñer pero por intentalo que non quede(temos que dicir que a profe nos acaba de pillar por sorpresa e nos deu cinco minutos xustiños para facelo)
Así que non esperedes "milajros".
Saudiños
Carlos Baute y Marta Sanchez-Colgando en tus manos.
Beyonce-si yo fuera un chico.
A pena e que a tubemos que cambiar a de melendi por que levava tacos non os de mexico, si non palabrotas.
Saludos.
miércoles, 13 de mayo de 2009
UN SAÚDO A TODOS DA PROFE
Hai tamén algunhas as razóns polas que esta profe decideu abrir este blog escolar:
2ª- Somos un grupo de nenos e profe suficientemente creativos como para disfrutar compoñendo entradas, deseñando, aprendendo xeitos de presentación, apreciando o valor da boa expresión, da corrección nas formas de comentar.
Aos pais e nais dos meus alumnos pola confianza que depositan en min, e que espero non defraudar.
jueves, 2 de abril de 2009
UNA HISTORIA DE AMISTAD
Un relámpago...dos...otro más y...por fin, el trueno.
Jaime miró por la ventana absorto en sus pensamientos. Le gustaba ver como las gotas de lluvia resbalaban en el ventanal de aquel bar en el que se había resguardado de la tormenta.
En la otra esquina del bar, Caren escuchaba distraída el ruido que las mismas gotas de lluvia hacían al chapotear sobre los charcos, del viento azotando las ramas de los árboles, de las personas charlando en las mesas de al lado...
Poco a poco, la gente se iba marchando y el bar se iba quedando vacío.Tan solo él en una mesa, ella en la otra esquina.
Jaime,que solo esperaba a que escampase para poder irse en su bicicleta, salió de repente de sus pensamientos y observó a su alrededor, observando a Caren, a la que no había visto hasta ese momento.
-.”Otra vez esa chica tan guapa”- pensó.
Siempre se la encontraba en los lugares más inesperados. No sabía nada sobre ella, ni como se llamaba, ni donde vivía. Lo único que sabía es que cuanto más la veía más y más pensaba en ella pero nunca tenía el valor de acercarse y preguntarle su nombre.
-.”Tal vez hoy”...-pensó, pero no, no sería capaz nunca.
Caren levantó la mirada de su libro y fijó sus ojos en Jaime, éste apartó la mirada rápidamente sonrojándose.
Caren se da cuenta y sonríe mientras piensa:
“bueno...si él no se decide a hablarme, yo tampoco, pero...es que es tan guapo...”
Caren también se había dado cuenta de que ella y Jaime se cruzaban a menudo y aunque no sabía su nombre, si que vivía en su mismo edificio.
Cuando por fin se atrevió a levantarse para ir hacia él, su madre entra por la puerta
-.Caren, siento el retraso, nos vamos-dijo su madre.
Caren recogió sus cosas y salió tras su madre, entonces vio la bicicleta de Jaime y dijo:
-.Ese chico de ahí, vive en nuestro edificio. ¿lo podemos acercar?
-.Si, claro-dijo su madre.
Caren volvió a entrar y se dirigió a Jaime:
-.Oye... si quieres te podemos llevar, vivimos en el mismo edificio.
Jaime que estaba muy colorado, se quedó atónito.
-.¿Como que en el mismo edificio?-dijo- ¿como es posible que nunca me cruzara contigo allí?-y añadió- varias veces nos hemos cruzado pero nunca en el edificio.
Caren también se había sonrojado:
-. Pues... ya ves...¿vienes?
-. Si claro- dijo él - pero...¿y la bici?
-.Oh, no te preocupes, supongo que cabe bien en el maletero.
Durante el trayecto en coche, apenas hablaron. Al llegar al portal Jaime dijo:
-.Ahora que se donde vives y como te llamas, espero verte más a menudo.
-.Yo también-respondió Caren.
-.También podemos quedar algún día-dijo Jaime sonrojándose una vez más
-.Pensé que nunca me lo pedirías.
Caren le dio un beso en la mejilla y subió correteando las escaleras mientras Jaime la observaba maravillado.
martes, 31 de marzo de 2009
HOXE ESTREAMOS BLOG
Como nos gusta moito escribir, ler,pintar,debuxar,escoitar música e outras cousas,decidimos abrir un blog para ir poñendo as cousas que imos facendo cada día.
Esperamos que vos guste, e se queredes deixarnos os vosos comentarios e opinións as leremos encantados.

